Saet li dora 6ê sibehê ye. Dengê kûçika li kolana me olan dide. Dîsa zûr e zûra panzêr û trimbêlên leşkerî yên dagirkeran e. Bi hêrsî ji nav nivînan derdikevim, radibim û kulmek ava cemidî li ser rûçikên xwe dikim. Çiraya Paşîn e û sermaye. Hê berî 5 saetan bû ku min bihîst ez bê kar mame. Giranî û li aliyê dinê jî dilrehetiyek li ser min bû. Di wê baweriyê de me ku ligel hemû kêmasiyên xwe jî min karê xwe serkeftî kir. Werhasil mijara me ne ewe. Îro roja ku Tahir Elçî xatirê xwe ji me xwestiye ye. Xemgînim ji be ku weke wî jî digot 'Ew ne ew kesê ku serê wî li ser balgîvan koça dawî bike' bû û wisa jî lê hat. Ez nikarim behsa serpêhatiyên xwe ligel wî bikim. Di navbera me de 20 sal heye. Gelo dema ez jî bûm 49 salî wê min jî bikûjin?
Ji malê derketim di binhişê min de tevî van fikra. Nanirxînim ha ne heddê mine ez fikran binirxînim. Berbi Ofîsê ve diçûm. di rê de min biryara xwe guherand û li Koşuyolû Parqî peya bûm. Çawa min darên li parkê dît weke ku di vî wêneyî de jî xwiya dikin, bîranîna Tahir Elçî hat bîra min. Li aliyekî şîn li aliyê dinê jî şahî.. Li aliyê rastê şîn e û li aliyê çepê jî şahî. Nizanim hûn jî qêrînan dibihîsin?
Herî dawî ez di dema proseya çareseriyê de çûbûm wê parqê û ji qelebalixê mirov nedikarî bimeşe. Lê îro dema ez çûm ciwanên ji dibistanê revîyayî hene û çend jî extiyar hebûn. Çi bi te hat Diyarbekir.
Ji wir min berê xwe da Ofîsê û ez çûm jî. Lê belê xwezî ez neçûma. Du wêneyan ez ê parve bikim. Di navbera herdu wêneyan de 5 deqe tune ye û herî zêde bila 500 metre ji hev dûr bin.
Wêneyê yekemîn ji Ekinciler Caddesî ye.
Yê duyemîn jî ji navenda Tevgera Ciwanên Kurdistanê ye.
Tenê dipirsim sosyolojiya bajarekî çawa wisa tevlîhev dibe?
Ji malê derketim di binhişê min de tevî van fikra. Nanirxînim ha ne heddê mine ez fikran binirxînim. Berbi Ofîsê ve diçûm. di rê de min biryara xwe guherand û li Koşuyolû Parqî peya bûm. Çawa min darên li parkê dît weke ku di vî wêneyî de jî xwiya dikin, bîranîna Tahir Elçî hat bîra min. Li aliyekî şîn li aliyê dinê jî şahî.. Li aliyê rastê şîn e û li aliyê çepê jî şahî. Nizanim hûn jî qêrînan dibihîsin?
Herî dawî ez di dema proseya çareseriyê de çûbûm wê parqê û ji qelebalixê mirov nedikarî bimeşe. Lê îro dema ez çûm ciwanên ji dibistanê revîyayî hene û çend jî extiyar hebûn. Çi bi te hat Diyarbekir.
Ji wir min berê xwe da Ofîsê û ez çûm jî. Lê belê xwezî ez neçûma. Du wêneyan ez ê parve bikim. Di navbera herdu wêneyan de 5 deqe tune ye û herî zêde bila 500 metre ji hev dûr bin.
Wêneyê yekemîn ji Ekinciler Caddesî ye.
Nivîsên vê blogê herku diçe xweştir dibin. Hêvî û omdî ew e ku nevîyên van blogeran, wan nivîsan bo lêkolînên derbarê rojên dagirkerîyê bixwînin rojkê.
YanıtlaSilBu yorum yazar tarafından silindi.
Sil