Ana içeriğe atla

Kürdistan ve Hak

      
Öncelikle Kürdistani bir duruş sahibi olmalı her Kürt.
Sonrasında ideolojik olarak kendisini ait olduğu yere atmalı.
Geleneği iyi bilmelidir.
Mücadele verenleri unutmamalı,ama onların yaptığının üstüne katmalı mücadelesini.
Liderlerinizi sevin,ancak onların yanlışlarını da görmezden gelmeyin.
Eleştiriye ve farklı bakış açılarına tahammülkar olun.
Eğer eleştiri olmazsa,ilerleme de olmaz.
Bunu böyle bilmelisiniz.

Eşyanın hakikatini iyi bilin,iyi bilin ki Kürdistan hakikatinin farkında olun.
Eğer tabiatı ve felsefeyi iyi değerlendiremezseniz,varlığınızı başkalarının varlığı için feda edersiniz.
Tarihinizi,felsefenizi,edebiyatınızı ve bilhassa Seydalarınızı iyi bilin.
Kürtlüğü ve İslamiyeti birbirinden ayrı düşünmek insanı hataya götürür.
Evet radikal dinci olmanızı onaylamıyorum ancak dinden bağımsız yaşarsanız,yozlaşırsınız.
Bugünkü Türkiye toplumundan şikayet edip duruyoruz,ancak onların yaşantılarına da özenip duruyoruz.

Reel hayat insanları ekonomik uğraşlar verme zorunda bırakıyor.
Ekonomik gelişimler için daha çok çaba sarfetmeli,bireyselden çok Kürdistan için düşünmeli.
Örneğin Wanlı kardeşlerimiz evsiz ve yurtsuz kalmışlar,bas bas bağırıyorlar Devlet bize sosyal konut sağlamalı.
Belediye Başkanı çıkıp diyorki Devlet bu insanlara konut yaptırmalı,Yahu kardeşim Devlet sizin ülkenizi işgal etmiş,sizi sömürüyor.
Siz hala devletin size ev yapmasını bekliyorsunuz.
Biri de çıkıp demiyorki BDP’li Belediyeler kendi aralarında para toplayıp bu insanlarımıza ev yapsın.

Eğer kendi problerimizi kendimiz çözmeye başlarsak, o zaman İşgalcilerimiz korkmaya başlayacak.
İşte o zaman bir ulus bilinci kazanmış oluruz.
Hem Bağımsız Kürdistan isteyeceksin,hem de işgalcinden bir sosyal devlet modeli ile hareket etmesini isteyeceksin.
Etmez.!
Çünkü zaten senin topraklarını işgal etmiş,dilediğini yapar.
Dilemediğini de yapmaz.
Elimizi açıp işgalcilerimizden  sadaka,adalet ve vicdan dilemeyi bırakıp kendi gerçekliğimizin farkına varmanın zamanı gelmedi mi sizce de.?

Son olarak BDP siyaset akademileri açmak yerine Ekolojik ve Ekonomik kalkınma akademilerini açıp burada uluslararası ekonomistlerden deneyim ve fikirler almalıdır.
Ekonomik kalkınmayı sağlayacak fikirlere destek verip,geliştirmeye yönelik çalışmalar yapmalıdır.
Ekonomik olarak bir ülkeye bağlı kaldığımız müdetçe,
Bağımsız Kürdistan bile olsa yine Bağımlı yaşayacağız.
O yüzden ekonomik modeller ve fikirler üzerine düşünülmesi gerek.! 

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Arjen Arî, ev pênc salin helbesta Kurdî sêwî ye

Dara Porxelek xwezî, lewitîn di kirêtiyê de û şer dizî j ime xewnên mîrekî li herêmekê em ji gundekî dijmin jî bûna malê me pev dima neyariya me nedigiha qewmekî kengî bûya lev dihatin em eydekê, erefatekê…  dibêje Arjen Arî. Pêşengê hemdemên xwe, helbestvanê nûjen ê zaravayê Kurmancî. Di 31ê Cotmeha 2012an de ji nav me koç kir. Li pey xwe bi hezaran dildar, bi sedan jî helbest hiştin. Em weke Heftenameya Basê bi sedema 5. salvegera helbestvanê nemir Arjen Arî bi heval û hogir û dostên wî re axivîn û her yekî ji wan ji bo me di derbarê Arjen de nivisî. Ji bo xatirê bîranîna Arjen Arî û xwînerên Heftenameya Basê em çarîneke Arjen Arî ku heta niha nehatiye weşandin tînin pêşberî we xwîneran. îşev rêwiyê şevê me. hew tu dizanî xunav. mêvanê dilê kê me Firat Cewerî: Arjen Arî diltenik bû Dema min û Arjen Arî hevûdu nas kir, dema rêxistinan bû. Em jî di rêxistinekê de hatibûn ba hev. Em pê ketibûn û me xwe bi felsefeya materyalîst digihand; em noqî lî...

Deng tê gelo

Saet li dora 6ê sibehê ye. Dengê kûçika li kolana me olan dide. Dîsa zûr e zûra panzêr û trimbêlên leşkerî yên dagirkeran e. Bi hêrsî ji nav nivînan derdikevim, radibim û kulmek ava cemidî li ser rûçikên xwe dikim. Çiraya Paşîn e û sermaye. Hê berî 5 saetan bû ku min bihîst ez bê kar mame. Giranî û li aliyê dinê jî dilrehetiyek li ser min bû. Di wê baweriyê de me ku ligel hemû kêmasiyên xwe jî min karê xwe serkeftî kir. Werhasil mijara me ne ewe. Îro roja ku Tahir Elçî xatirê xwe ji me xwestiye ye. Xemgînim ji be ku weke wî jî digot 'Ew  ne ew kesê ku serê wî li ser balgîvan koça dawî bike' bû û wisa jî lê hat. Ez nikarim behsa serpêhatiyên xwe ligel wî bikim. Di navbera me de 20 sal heye. Gelo dema ez jî bûm 49 salî wê min jî bikûjin? Ji malê derketim di binhişê min de tevî van fikra. Nanirxînim ha ne heddê mine ez fikran binirxînim. Berbi Ofîsê ve diçûm. di rê de min biryara xwe guherand û li Koşuyolû Parqî peya bûm. Çawa min darên li parkê dît weke ku di vî wêneyî de jî xw...

Tarih Utanır mı.?

Henüz söylenmemiş sözcüğe gebe olan bir şairin mısralarında var olmayı arzuluyorum. Yoksulluk ile yoksunluk arasında sıkışmışlığımın kimliksizliğimle ne derece orantılı olduğunu bilmeden. Yalnızca yaşam ve ölüm arasında gelgitler yaşamaktayım. Şiirine meze olmak için kaç faili meçhule kurban gitmeliyim. Ya da hangi katliama uğramış ruhu taşıyayım.. Enfal mi Zilan mı Yahut Şengal mi.. Bu kaçıncı eksilmişliğim.. Bu ne kendini bilmez tarih.. Bu ne hadsiz bir yaşam. Sadece uyumak düşer payıma. Sade parçalanmış bir ruh ile uyumak.. Şiir yazamayan Şairin çaresizliğiyim.. Kendimden gayrı yoktur düşmanım..