Kaniya hevpeyvîn û wêjeya Kurdî

Tan kızıllığı ve loş ışıklar altında yürüyorum.. Henüz kararmış değil duygularım.. Güneş batmış.. Lakin sana geleceğim kadar aydınlık yolum.. Baharın her zerresinde mutluluklar seziyorum..! Duygularım kırgın.. Dilsiz ve günahkar düşüncem.. Her adımımda biraz daha yaklaşıyorum yalnızlık kuyusuna.. Uzaklardan sarıyorum seni.. Gökyüzüne bak,mumlar yaktım.. Masamda şarap.. Mey kokusuyla mayhoşum tenine.. Henüz yitirilmiş değil duygularım.. Öksüz kelimelere sığınıyorum.. Seni yalnızlığımda yaşatıyorum.. Gün karardı.. Yıldızlar göz kırpıyor yalnızlığıma.. Her şey bende iken.. Ben senin için pervaneyim.. Artık anlamını yitirmiş cümleler.. Erir gibi seviyorum seni.. Ne kadar da masumane.. Aklımda sen,fonda Vivaldi.. Ne zaman bir araya gelseniz.. Derin sancılar doğuruyorum kal-u beladan.. Ve gün ağarıyor.. Hala dolanıyorum sokağında.. Yitirdiğim duygular izindeyim.. Aşk öldü çocuk şimdi yalnız başınasın..             //Ertemus//...

Bir insanı seversiniz ve o insan için her şeyinizi feda edersiniz.. Bu sevgi sizi en kötü durumlara soksa bile ilelebet o sevginin peşinde koşarsınız.. Bir insanı sevebilirsiniz,bir eşyayı da sevebilirsiniz en önemlisi de bir davayı sevebilirsiniz.. Bugün bir davayı sevmenin ve bu sevginin sonuçlarından söz edelim istedim.. Biz Kürtler sevmeyi de ve sevgimizi eylemlere dökmeyi de yeterince iyi yapamıyoruz.. Bunun temel sebebi elbette yıllarca kapalı bir topluma olmaya mahkum edilmemizdir.. En basitinde kız erkek ilişkilerinde çok zayıfız..Bir kız bize gülümsedi mi bizler onun bize aşık olduğu düşüncesine inanır ve kendimizi bir platonik aşka iteriz.. Duyar gibiyim şimdi ne alaka diye.. Şimdi alaka şu efendim; Kürt halkı bu ülke sınırları içerisinde temel haklarını almak için bir mücadele veriyor ve bu mücadelenin öncülüğünü de Öcalan yapmakta..İşte tam da bu noktada biz gene sevginin bizi esir almasının etkisine kapılıp telafi edemeyeceğimiz sonuçlar doğuruyoruz..Mesela D...

Bir gece vakti savaş oyuncaklarının(uçak)sesiyle yankılandı çığlığın Roboski.. Feryadın dağladı yürekleri kilometrelerce.. Akan kanın ırmakları utandırırdı,ama utanmadı insanlık senin katline.. İnsanlık ölürdü senin katırlar sırtında taşınan naaşlarına kar'ın'deşim.. Bir acının rengiydi Roboski ölümün kokusu.. Devlet baba yakmıştı yüreklerini analarının.. Çığlığın duyulmazdı yavrum,babanın bağırtılarının yanında.. Devlet baba kıymıştı sana katırlar sırtında.. Roboski yüreğimin sancılı anısı..! Aradan onca zaman geçti sen hala faili meçhulsun Roboski.. Analarının gözyaşları dinmek bilmiyor küçüğüm.. Ağla sevgili halkım,ölümün rengi acı.. Kaç zamandır köşemde yazı yazıyorum..Ne zaman elime kalemi alsam,Roboski gelir aklımın merkezine yerleşir ve dilsiz bırakır kalemimi.. Yirmi sekiz aralıktan bu yana lâldır yüreğim.. Hangi limana demir atsam içimde sızısı Roboskinin.. Din olgusu yüzyıllardır toplumu sosyolojik açıdan düzenleyen en önemli kurumdur.. Kişiyi ön...

Her sömürge halkı,başka bir deyimle,kendi yerel ve orijinal kültür kaynakları sürdürülmek ya da toprağa gömülmek suretiyle ruhunda onulmaz bir aşağılık karmaşası yaratılmış her halk,neredeyse bir varoluş koşulu olarak ,başka bir uygarlığın bir öğesi olarak o uygarlığın dili ve kültürüyle neredeyse göğüs göğüse bir hesaplaşma içinde bulur kendini.. Sömürge insanı artık kendi ülkesinin ve kültürünün özelliğini yitirip sömürgeci ülkenin kültürünü benimsediği derecede var olabiliyor.. Kültürünün ve özgünlüğünün farklılığından utanır olur ve kendini yabancısı olduğu kültürün bir parçası yapmaya çabalar.. Çünkü kendi kültüründen uzaklaşabildiği kadar sömürgeci ülkenin bir ögesi olup değer kazanabilecek.. BDP'li milletvekilleri  halkları için,ülkeleri için çalıştıklarını iddia ede dursunlar tek yaptıkları şey kendilerini Sömürgecisine beğendirmek. Türkiye Kamuoyuna yaranma çalışmaları gereksiz ve anlamsız.! Çünkü Türkiye,Kurdistan'ın işgalcisidir. Bu işgalin bitmesi ve Kurdi...

Karanlığım benliğimi sarıyor.. düşlemeler diyarında geziniyorum.. Kaybetmekten korkmuyorum sahibi olamadığım değerlerimi.. Düşünemediğim,sorgulayamadığım tek noktamsın..! Seni bana değerli kılan neydi..? Önemsememeyi önemsediğim düşüncem neden sendeydi..? Uzak,belki de yakından.. Ama sadece geceleri bir tin gibi vücudumu sarmalıyor hissediyorum seni.. Seni bana sevdiren karanlığımdı.. Hiçbir zaman hiçbir yerde bulunmayanı düşlemek(özgürlük) Hiçbir şey ve her şey arasında bağlam aramaktır..!(Aşk) Aslında seni sana anlatmak imkansızdır.. Ama sadece seninle güzel tüm öksüz kelimeler..! Düşünüyorum da..; Seni düşlemek neden bana keyif veriyor..? Ne sen tanrıça herasın ne de ben zeusum..! Ama yine de seni düşlemek çok keyif verici.. Parmaklarımın ucunda tütün kokusu, Ve nasırlaşmış ellerimle sana yazmak.. Masamın üstünde karaladığım resmin.. Bir üçlem arasında kalan kalemim.. Ama hala güzel senle tüm yalnızlıklarım..! Ve hala hazır...

Nicedir üzerinde durduğum nokta şiir yazmak mümkün müdür..? Yoksa zaten mevcut olan şiiri dışa mı yansıtırız..? Bunun üzerine bir kaç deneme yaptım ve baktım ki kafamda tasarlanan ve hazırlanan şiir olmadan asla yazamamam oldu.. Şiir kendini sana yazdırıyor yani zaten hazır olan şiiri kusmak sana kalıyor.. Burdan Bukowski'nin o meşhur sözünü onaylıyoruz..! Sen yazıyı getiremezsin,o sana gelir..! Yani herkes şiir yazamaz düalistlerin dediği gibi al 20 güzel kelimeyi koy bir çuvala rastgele cümleler oluştur al sana şiir anlayışı tamamen hatalı ve hastalıklı bir düşüncedir..! Şiir,duygu birikimlerinin taşacak kadar yoğunlaşması sonucu ortaya çıkan en güzel alev parçacığıdır.. Edebiyat dilimin döndüğüdür..yüreğimin parçacıklarını alıp alevlendiren  kıvılcımdır.. Şiir ise bu kıvılcımın korudur.. Bir katre alev demişti ahmet haşim şiir için.. Şiir aşka açılan bir liman değil,zulme atılan tokattır..!(ertemus) Dağlardan Vurulmuşum Yatağa girdi ruhum.. Bedenime pr...

Yine sensiz,sessizce izlemekteyim.. Yaprağın bu mevsimini.. Yine gökyüzü ağlıyor sensizliğime.. Bulandın tekrar kalemime.. Mürekkebi yalnızlığa çalıyor kalemimin.. Sıkıldım tenini özlemekten.. Bu gece kal bensiz,kendinle..              //ertemus//