Sibat: Piştî pênç salên qerase min kekê xwe bi çavên zindî dît. Bi giştî jî di sibatê de êdî zadên me gihîştin û min pezê xwe dibir nav zadan da ku ez wan biçêrînim.
Adar: Piştî deh salan yekemîn Newroza ku ez neçûmê ya vê salê bû. Dilêmin qet ne dixwest ez tevlî pîrozbahiyên Newrozê bibim. Tenê weke sembolîk min li palekî gundê xwe agirê xwe vêxist û çendîn helbestan xwend ji evîndara xwe re.
Nîsan: Wisa texmîn dikim ku di jiyana min de pêngaveke girîng e meha Nîsanê. Rojekî ez li ber pez bûm weke her şevên Nîsanê, telefonek ji min re hat û ji min daxwaza pêkve karkirinê di Heftenameya Basê de dihat kirin. Bêyî li ser bifikirim min pesend kir û berê xwe da Stenbolê. Bi saya Basê min bi gelek nivîskar û hunermendên kurd re hevpeyvînan kir. Çend mînakan dixwazim li vir binivîsim. Homer Dizeeyî: http://darabandini.blogspot.com.tr/2017/06/homer-dizeyi-hunermend-li-du-cihana.html
Helîm Yûsif: http://darabandini.blogspot.com.tr/2017/08/helim-yusiv-jiyana-kurdan-bi-xwe-ji.html
Delîl Dîlanar: http://www.basnews.com/index.php/kr/interviews/377708 û çendên dinê jî.
Gulan: Meheke asayî bû û tiştekî ku jê di hişê min de mabe tune ye.
Hezîran: Meha Hezîranê ne tenê ji bo min lê li seranserê Kurdistanê bû sedema kelecaneke xurt. Nûner û berpirsên Herêma Kurdistanê biryara pêkanîna referandûma serxwebûnê standin.
Tirmeh: Meha Tirmehê ez li Diyarbekirê bûm, hewa germ û reng û ruyê dagirkeriyê xurt bûbû.
Tebax: Meha Tebaxê ji bo me rojnamegeran gelekî tevlîhev bû. Amadekariya referandûmê li ser me jî barekî çêkiribû û em weke mozhingivan dixebitîn.
Îlon: Pêkanîna referandûmê û bi dengekî bilind pesendkirina daxwaza serxwebûnê dilê çar perçe Kurdistanê germ kiribû.
Cotmeh: Ez wisa bawer dikim ku di jiyana xwe de min şikestineke derûnî ya wisa kûr ne xwariye. Piştî dagirkirina Kerkûkê ji aliyê artêşa Îraqê û Heşdî Şeibî re hêviyên min ku ev 5 sal e ez di hundirê xwe de mezin dikim şikestin.
Mijdar: Meha Mijdarê ji bo min tê wateya vegera welêt. Ez di vê mehê de vegeriyam Diyarbekir û li vî bajarî bicih bûm.
Berfanbar: Ev meh jî ji bo min him cihê xemgîniyê him jî cihê şadiyê ye. Di destpêka vê mehê de biryara girtina rijnameya me hat stendin. Ez bêkar û ya herî girîng jî êdî min ê nikaribûna hevpeyvîn û nûçeyên wêjeyakurdî amade bikira. Lê belê ji qewlî dayîka min ve 'Xwedê deriyekî digre deh deriyan vedike'. 3 roj piştî girtina Heftenameya Basê ji malpereke kurdî teklîfa pêkve xebatê hat ji min re û min bêyî bifikirim dîsa qebûl kir. Niha jî di wê malperê de didomîn im.
Li aliyê dinê jî ez di vê mehê de çûme Albania û cara yekem derketim derveyî Kurdistanê û Tirkiyeyê. Bila naveroka vê geşta min ji nivîseke dinê re bimîne.
Yorumlar
Yorum Gönder