Hecî Qadirê Koyî

Hacî Qadir Koyî li gundê Qoreqeracda li herîmê Koyê sala
1815ji dayika xwe bûye. Di biçûktîya xweda bêbav maye, bavê
wî miribû, dayka wî ew birîye Koyê û bi arîkarîya Axâ
û Begên dewlemend û xérxwez daye ser xwendinê.
Ew lî mizgefta Koyêda li cem mêle Ahmed Gunbetî tevî Mehemed Gelî-
zadê hînî xwendinê bûye û navê feqîtîyê standiye û bi feqî-
tî gerîyaye, çûye Xoşnavê, Serdeştê, Erbîlê, Kerkûkê, Su
lemanîyê, Sabilaxé û Şîno.
Li cem merivên zana û ulmdar hîn bûye, navê mêla standi
ye, bûye mêla- û bi navê mêla li Kurdistanê gerîyaye, çûye
Stembole, li wê derê. bûye nasê gire-girên Kurd û Kurdistané,
Yên li wî wextî li ser qulixa hukmatê bûn û komên rewşenbîrkirna
Kurdan û serbestîya wan sazkiribûn, Li Stemblé Qadir Koyî bûye nasê şervanên azadkirna Kurdistanê

Çend salan bûye mamostayé kurên Bedirxan paşa, li mala wî
da dibe nasê nivîsara Ahmedê Xanî, destana wî " Mem û Zîné" dixûne û pêşgotna wê gelekî bi wi xweş hatîye, bîr û
bawara wetenperwerî û milétperwerîya Ahmedê Xanî li dilê
û aqlê wîda rûniştne. Ew dibe xemxurê miletê xwe, şêrên
xwe derheqa halê miletê xwe. derheqa paşketna wîda nivîsî
ne, di şêrên xweda ew derdikeve meydana rewşenbîrkîma milet, meydana serê azadkirna milet ji bin destê şêx, pir û"
axa û begên kurd, ji bin destê hukmeta Romê û Îranê nîşan
dike. Mîna Ahmedê Xanî milet şiret dike, ku ber bi xwendinê herin, li serên azadkirna xweda yekbin, raberî hev şer
nekin, bi tifaq şerbikin bo xatirê azadkirna kurd û Kurdistanê.
Qadir Koyî şêrên xwe bi soranî (kurmanciya jêrîn) nivîsîne
ez çend şêrên wî bi herfên latînîya Celadêt Bedirxan bi
kurmancîya jorin li jêrê dinivîsim, ku xortên me delal
wan bixwînin  bibin nasê bîr û bawara Qadir Koyî - şayrê
Kurdan navdar û peyketîye Ahmedê Xanî.






HETA KU LI HEVNEYÊN QEBÎLÊN KURDA

Heta li hev neyên qebilê Kurdan,
Her wê ha bibin xirabe mal,
Hemû dinya mezin û biçûk,
Xemilîye bi milk'ké wek bûk,
Yekbergin, yekziman û yek reng,
Bêxeybet û bê e'yb û a'rû bê deng,
Dinya bi tîrên dixun û didin,
Her ci meremê wane, dikin,
Her Kurdin, t'enê bi p'akî merdin.
P'amali zemanê, mehsusî  K'urdin.
Her mane bê deng û mezlûm,
Mîna e'rdê xerabe zarê me'sûm.
Ger basê vê dipirsî k'îjane,
Şerteke ku bû, hemû temane.
Ew şerte bi k'ullî  îtfage,
Ger Mere 'ş û Wanê, ger Îraqe,
Qesreke awaxî ew itfaqe,
Ger wa ne be, her bi taqe.
Sed şêx û mêla û mîr. û xani,
Bo lezeta iş û zindegani,
Li vî alî wan bi hîlebazi,
Li wî alî wan bi teqlebazî,
Qir kirin hemû li welatda,
Heta milk û reya fewta
Ci te kir, wan ne kird;
Xema wan nî bû ku mirin hemû kur



Hecî Qadirê Koyî